Het faillissement van D'Hondt Interieur heeft in de Belgische interieursector een storm van kritiek ontketend. Terwijl curatoren de schuldenberg van het 26 jaar oude familiebedrijf inventariseren, verschuift de discussie van de individuele gedupeerden naar een sectorbreed debat: moet de wet rondom voorschotten en de controle op noodlijdende bedrijven drastisch op de schop?
© D’Hondt Interieur
De val van de specialist in keukens, trappen en deuren laat een spoor van verbijstering achter. Met een verlies van 13,6 miljoen euro in 2024 en een omzetdaling van 60%, vragen marktanalisten en consumenten zich af waarom het bedrijf tot de laatste dag agressief orders kon blijven werven. De kritiek op sociale media en in vakfora is ongezouten: "Het moedwillig innen van voorschotten tot 90% terwijl de productie stilligt, riekt naar oplichting met voorbedachte rade."
Rode vlag voor de vakman
Binnen de B2B-sector groeit de discussie over de hoogte van aanbetalingen. Waar 15% tot 20% voor maatwerk als gangbaar wordt beschouwd om de materiaalkosten te dekken en insolvabiliteit van de klant op te vangen, wordt het vragen van 90% door vakgenoten bestempeld als een 'rode vlag'.
"Een gezond bedrijf heeft financiële reserves en hoeft de eigen exploitatie niet te financieren met het geld van de klant", klinkt het in de branche. Critici wijzen erop dat de kostprijs van materialen (vaak melamine of laminaat op vezelplaat) slechts een fractie bedraagt van de tienduizenden euro's aan voorschotten die in deze casus werden gevraagd.
Pleidooi voor derdenrekening
Een opvallend voorstel dat na het debacle bij D'Hondt aan kracht wint, is de invoering van een verplichte derdenrekening voor hoge voorschotten, vergelijkbaar met de advocatuur of de vastgoedsector.
- Het principe: Het voorschot wordt op een geblokkeerde rekening gestort.
- De vrijgave: Het geld komt pas beschikbaar voor de ondernemer na bewezen aankoop van materialen of bij oplevering van de werken.
- De bescherming: Bij een faillissement vloeit het niet-bestede geld direct terug naar de klant, in plaats van in de 'diepe put' van bevoorrechte schuldeisers zoals banken en de fiscus te verdwijnen.
Tekortschietende controle
Ook het systeem van de gerechtelijke reorganisatie (GRP) ligt onder het vergrootglas. Deskundigen merken op dat er tijdens zo'n beschermingsperiode vaak te weinig extern toezicht is op de dagelijkse gang van zaken. Er gaan stemmen op om bij een miljoenenverlies direct een bedrijfsrevisor of bewindvoerder aan te stellen die de leiding overneemt, om te voorkomen dat een directie in een 'vlucht naar voren' nieuwe klanten de afgrond in trekt.
Oud-klanten en kleine zelfstandigen herinneren zich D'Hondt als een ooit bloeiend bedrijf onder oprichter Luc D'Hondt. De neergang onder de volgende generatie wordt door sommigen toegeschreven aan een verlies van focus op kwaliteit en klantcontact. Meldingen van klanten die jaren geleden al werden afgepoeierd voor kleine herstellingen, schetsen een beeld van een bedrijf dat de voeling met de basis was kwijtgeraakt.
Aansprakelijkheid
Terwijl de curatoren oproepen tot aanmelding via Regsol vóór 26 februari, bereidt een groep gedupeerden een juridisch offensief voor. Hoewel de vennootschapsstructuur de CEO vaak beschermt, hopen zij via de weg van 'onbehoorlijk bestuur' Frederik D'Hondt persoonlijk aansprakelijk te stellen.
De sector kijkt inmiddels met vrees naar de gevolgen voor het consumentenvertrouwen. "Als klanten straks massaal weigeren nog enig voorschot te betalen, komt de liquiditeit van legio bonafide interieurbouwers in gevaar", waarschuwt een ervaren schrijnwerker. Het faillissement van D'Hondt is daarmee niet alleen een drama voor 100 werknemers en honderden gezinnen, maar ook een bittere les voor de gehele interieureconomie.
Kerncijfers D'Hondt Interieur:
- Verlies 2024: € 13,6 miljoen
- Omzetdaling: 60% (naar € 5,3 miljoen)
- Status: Faillissement uitgesproken op 15 januari 2026
- Curatoren: Mr. Jens Vrebos en Mr. Ali Heerman
Bron: HLN
Meer informatie:
D'Hondt Interieur
www.dhondtinterieur.be
